4.20.2014

The Mountain Goats (La Montokaproj): Vendejo (Store)

dum por kvin minutoj mi perdittemphavis,
sveninte sur l' planko de l' superbazar',
mi vin vidis ĉe l' supro de la ĉielĥoro
kaj sonis kant' via tra l' tutirejar'

dum por kvin minutoj
la radiar' mankis,
vi eksurteriĝis, mortestis ne plu,
mi ĝojis vin vidi, min premis demandoj,
kaj l' manon mi movis al l' kapvunda tru'

ho, la sang'! tiom da sang'!
tiom da varmsang' liberflua el vi!

dum por kvin minutoj por l' mond' mi mortestis,
forege de l' hejmo kaj de l' amikar'
mi vin vidis kun surbrilvizaĝa ridet'
inter vitro, kromio kaj la skatolar'

dum ĉi kvin minutoj, l' signalo blokiĝis,
kaj tiom puregis ajn-ajna frekvenc'
ke mi preskaŭ ja kredis
ke por l' kaptruvidon
elteni sufiĉos de l' koro potenc'

ho, la sang'! tiom da sang'!
tiom da varmsang' liberflua el vi!
in the five minutes worth of lost time that i had,
when i was passed out on the supermarket floor,
i saw you at the head of the heavenly chorus.
and i heard your song ringing all through the store.

in the five minutes
when my broadcast got pre-empted,
i saw you touch down. you were no longer dead.
i was happy to see ya. i had lots of questions.
and i put my hand to the wound in your head.

ah, the blood! all of that blood!
all of that warm blood flowing freely from you.

in the five minutes when i was dead to the world,
in a place far away from my friends and my home,
i saw you with a smile on your radiant face,
amidst all of the cans and the glass and the chrome.

and in those five minutes, my signal was jammed.
the frequencies that i received were so pure,
that i almost believed
that the sight of the hole in your skull
was a thing that my heart could endure.

ah, the blood! all of that blood!
all of that warm blood flowing freely from you!

Originalmuziko

4.18.2014

Émile Nelligan: Vintra vespero (Soir d'hiver)

Aĥ! Kiel neĝis la neĝo!
Prujnoĝarden' la vitr' estas.
Aĥ! Kiel neĝis la neĝo!
Kiel vivospasmo ŝajnas
Kontraŭ senfina doloro!

Akvo ĉie ŝtoniĝinta,
Nigras l' anim': Kial? Kien?
Akvo ĉie ŝtoniĝinta,
El mia Tulea haven'
Ja forfuĝis ĉiel' blonda.

Veu, februaraj birdoj,
Pro l' funebra naturtremer’,
Veu, februaraj birdoj,
Pri mia plor', mia esper',
Meze de la juniperoj.

Aĥ! Kiel neĝis la neĝo!
Prujnoĝarden’ la vitr' estas.
Aĥ! Kiel neĝis la neĝo!
Kiel vivospasmo ŝajnas
Kontraŭ senfina enuo!
Ah! comme la neige a neigé!
Ma vitre est un jardin de givre.
Ah! comme la neige a neigé!
Qu'est-ce que le spasme de vivre
À la douleur que j'ai, que j'ai?

Tous les étangs gisent gelés,
Mon âme est noire! Où-vis-je? où vais-je?
Tous ses espoirs gisent gelés:
Je suis la nouvelle Norvège
D'où les blonds ciels s'en sont allés.

Pleurez, oiseaux de février,
Au sinistre frisson des choses,
Pleurez oiseaux de février,
Pleurez mes pleurs, pleurez mes roses,
Aux branches du genévrier.

Ah! comme la neige a neigé!
Ma vitre est un jardin de givre.
Ah! comme la neige a neigé!
Qu'est-ce que le spasme de vivre
À tout l'ennui que j'ai, que j'ai!

Tradukis: Stéphane Brault

4.15.2014

Robert Louis Stevenson: Am', Cuyat Am'
(Love, What Is Love)

AM' - cuyat1 Am'? Doloram, grandam Cor';
Tordmanoy; Cùietesc'; Longsonzesper'.
Wiw' - cuyat Wiwom? Sobrez Calwmarchter'
Obserwir Ames Wenon, Irron phor.
LOVE - what is love? A great and aching heart;
Wrung hands; and silence; and a long despair.
Life - what is life? Upon a moorland bare
To see love coming and see love depart.

1: cuyat = cuyam estat

3.06.2014

Emily Dickinson: "Esper'" 'as la plumaĵo ("Hope" is the thing with feathers)

"Esper'" 'as la plumaĵo—
Anima ensidant'—
De ĝi sonadas sen eĉ vort'—
Neniamĉesa—kant'—

Plejdolĉ-aŭdebla—en la Ŝtorm'—
Kaj akru la tempest'—
Kapabla por hontig' de l' Bird'
Proviza per varmrest'1

Mi aŭdis ĝin en plejkalmland'—
Ĉe Fremdmar' sonis ĝi—
Neniam, tamen, en Ekstrem',
Krumbpetis2 ĝi—de Mi.
"Hope" is the thing with feathers—
That perches in the soul—
And sings the tune without the words—
And never stops—at all—

And sweetest—in the Gale—is heard—
And sore must be the storm—
That could abash the little Bird
That kept so many warm—

I've heard it in the chillest land—
And on the strangest Sea—
Yet, never, in Extremity,
It asked a crumb—of Me.

1: resto ~ restado
2: krumbo ~ panero (de la Angla "crumb")

The Spaniels (La Spanieloj): Bonnokton, Karulin' (Goodnight, Sweetheart, Goodnight)

Bonnokton, kara, mi iru nun.
Bonnokton, kara, mi iru nun.
Foriro aĉas, sed indas ĝi tro,
do bonnokton, karulin'.

Estas jam la tria matene.
Kara, ne eblas bonkondut'!
Domaĝe disiĝu ni jam –
sed eble iam..
Ja vin amegas mi.

Bonnokton, kara, mi iru nun.
Bonnokton, kara, mi iru nun.
Foriro aĉas, sed indas ĝi tro,
do bonnokton, karulin'.

Panjo kaj via paĉjo
geniĝus de trolongrestad'.
Nur kis' en mallum' –
kaj for mi iros..
Ja aĉas la forir'!

Bonnokton, kara, mi iru nun.
Bonnokton, kara, mi iru nun.
Foriro aĉas, sed indas ĝi tro,
do bonnokton, karulin'.
Goodnight, sweetheart, well, it's time to go.
Goodnight, sweetheart, well, it's time to go.
I hate to leave you but I really must say
oh, goodnight, sweetheart, goodnight.

Well, it's three o'clock in the morning.
Baby, I just can't get right.
Well, I hate to leave you, baby –
but don't mean maybe..
Because I love you so.

Goodnight, sweetheart, well, it's time to go.
Goodnight, sweetheart, well, it's time to go.
I hate to leave you but I really must say
oh, goodnight, sweetheart, goodnight.

Mother, oh, and your father
don't like it if I stay here too long.
One kiss in the dark –
and I'll be going..
You know I hate to go!

Goodnight, sweetheart, well, it's time to go.
Goodnight, sweetheart, well, it's time to go.
I hate to leave you but I really must say
oh, goodnight, sweetheart, goodnight.

Originalmuziko

2.23.2014

Lolita: Marist', Via Hejmo 'as la Mar' (Seemann, deine Heimat ist das Meer)

Marist', ne plu sonĝu!
Ĉesu hejmsopir'.
Marist', vent' kaj ondoj
indas je forir':

Via hejmo 'as la mar',
La amikoj altaj steloj
Super Rio kaj Ŝanhaj',
Ĉe Balio kaj Havaj'.
Via amo 'as la ŝip',
Foraj landoj viaj celoj,
Nur al ili fidu vi
Dum viva temp'.

Marist', ne plu sonĝu!
Pensu ne pri mi.
Marist', ĉar la foro
Vokas jen al vi:

Via hejmo 'as la mar',
La amikoj altaj steloj
Super Rio kaj Ŝanhaj',
Ĉe Balio kaj Havaj'.
Via amo 'as la ŝip',
Foraj landoj viaj celoj,
Nur al ili fidu vi
Dum viva temp'.
Seemann, lass das Träumen!
Denk nicht an Zuhaus.
Seemann, Wind und Wellen
Rufen dich hinaus:

Deine Heimat ist das Meer,
Deine Freunde sind die Sterne
Über Rio und Shanghai,
Über Bali und Hawaii.
Deine Liebe ist dein Schiff,
Deine Sehnsucht ist die Ferne
Und nur ihnen bist du treu
Ein Leben lang.

Seemann, lass das Träumen!
Denke nicht an mich.
Seemann, denn die Fremde
wartet schon auf dich:

Deine Heimat ist das Meer,
Deine Freunde sind die Sterne
Über Rio und Shanghai,
Über Bali und Hawaii.
Deine Liebe ist dein Schiff,
Deine Sehnsucht ist die Ferne
Und nur ihnen bist du treu
Ein Leben lang.

Originalmuziko

1.25.2014

Anne Hébert: La Piano (Le Piano)

Sufiĉis unu delikata noto
Nura fingropremo
De sklavo kvieta

Ununura noto momenton daŭrigita
Por ke l' elkrio obtuza de l' ofendoj
Nigre envejnigitaj
Supriĝu kaj erupciu en l' aero senmova

La mastro nesciante kion fari
Antaŭ la tumulto
Ordonas la fermon de l' piano
Por ĉiam
Il a suffi d'une note légère
D'un seul doigt frappée
Par un esclave tranquille

Une seule note un instant tenue
Pour que la clameur sourde des outrages
Enfouis au creux des veines noires
Monte et se décharge dans l'air immobile

Le maître ne sachant que faire
Devant ce tumulte
Ordonne qu'on ferme le piano
À jamais

Tradukis: Stéphane Brault